sen giderken baktım ardından biraz buruk biraz yaslı...gitmeseydin,ihtiyacım olduÄŸunda,seni istediÄŸimde hep yanımda kalsaydın varlığınla ÅŸenlenseydim gülüşün içimi ısıtsaydı,sinirler gevÅŸeseydi ,kimsesizlik çektirmeseydin bana .hep yanımda kalsaydın.

ben sende anladım güven nedir,sende tattım bir varlığın insanı nasıl da sevecen bir mahluk yaptığını.

aşk sevecen güleryüzlü mahluklar yaratıyormuş. hatta bu varlık hep yanıbaşında da olmasına gerek yokmuş.onun bi yerde hatta biriyle bile olduğunu bilmek bu hisleri değiştirmiyormuş.

 o naparsa yapsın,kalp nefret nedir bilmiyor,onun acısı bile tatlı geliyor,beyin ,kalp ve hatta tüm hücrelerin canı onu istiyor..

şimdi kalp atışlarım bile onun ismini melodiliyor...