düşündüğümüz bildiğimizden,bildiğimiz sevdiğimizden,sevdiğimiz var olandan çok daha az;böylece gerçekte olduğumuzdan çok daha az kendimiziz!!

16/4/2006 - ürkek ürkek

her kadından biraz daha fazla kıskanç,her kadından biraz daha fazla sahipleniciydi.sevdiği insan ona kalsın istiyordu,sadace ona... içindeki sevgi potansiyelini karşılıksız vermeye hazırdı.dostları için canını isteseler verebilirdi;ama,iş aşka geldiğinde dünyanın en bencil insanı olabiliyordu.doğrusu da buydu...       ne olursa olsun hep kendisiydi. ne değişiyor,ne değiştirmeye uğraşıyordu. biri onu değiştirmeye kalktığında yine geçmişten gelen yaraların verdiği savunma mekanizmasıyla anında saldırganlaşıyordu.       ürkekti,güvensizdi.kadın olmanın verdiği bir ürkeklik değildi bu.yüreğinin bundan sonra yeni bir darbeye daha dayanıp dayanamayacağını test etmek istemiyordu belki de.kendini anlatırken coşuyor,başka alemlerde dolaşıyordu.ama konu aşka geldiğinde duruluyor.istemdışı gözleri dalıyor,kendihatalarını,başkasının hatalarını sürekli  aklından geçiriyordu. hak ettiğini bulamamışinsanların ruh halinitaşıyordu aşkı konuşurken. bir hayal kırıklığı daha aşkla olan bütün bağlarını koparacaktı,bu yüzden korkuyordun bana yakın olmaya. kimse seni üzmemeliydi artık,kimse yüreğinin telleirni incitip gitmemeliydi.yarım kalan aşkların yüzünde bıraktığı o acı izlerie bir tane daha eklenmemesi için. bunun sorumlusu olmamak için uzak durdum. mehmet coşkundeniz (sen git bana aşk kalsın)

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!